banner-home-professional

Larissa Cloudt is klinisch psycholoog en psychotherapeut voor kinderen en jongeren met complexe problematiek en lid van het Early Detection and Intervention Team (EDIT). 

Larissa Cloudt

‘Ik kan ergens het verschil maken’

Heel af en toe krijg ik na jaren een berichtje van iemand: ‘Jij hebt destijds wèl naar mij geluisterd.’ Daar doe ik het niet voor, maar het doet mij wel veel. Ik kan een heel klein stukje betekenen in iemands veranderingsproces en ergens het verschil maken. 

Ik behandel jongeren met een leeftijd tussen de zestien en drieëntwintig jaar. Zij hebben psychotische klachten, stemmings- of persoonlijkheidsproblematiek, soms met suïcidale gedachten. Ik ga het èchte contact met de jongeren aan. Samen met hen probeer ik uit te zoeken waarom ze doen wat ze doen. Als ze mij dat kunnen uitleggen, krijgen ze zelf ook inzicht. Soms ben ik een spiegel voor hen, soms een vertrouwenspersoon, soms een begripvolle ouder. En soms een strenge, want het leven is gewoon niet altijd leuk. Zo help ik hen om te leven met vallen en weer opstaan. 

Screening

In het EDIT-team screenen we iedereen van zestien tot en met vijfendertig jaar die wordt aangemeld bij GGZ Oost Brabant. Als iemand een verhoogde score heeft op een specifieke screeningslijst, nemen we een gestructureerd interview bij hem af. Komt ook daar een hoge score uit, dan heeft iemand een verhoogd risico op een psychose of andere ernstige psychische problemen. Naast reguliere behandeling bieden we deze groep cognitieve gedragstherapie aan. Dat kost geld aan de voorkant, maar is ontzettend fijn voor het welbevinden van de cliënt en voorkomt op langere termijn hogere zorgkosten. Het is inspirerend om in het EDIT-team met frisse, jonge psychologen te werken. Iedere week houden we via video-conferencing casuïstiekbespreking, consultatie en supervisie. 

Waarom kan een opgenomen jongere niet zijn havo-diploma halen?”

 

Ik vind dat we nog veel te winnen hebben als het gaat om aandacht voor de geestelijke gezondheidszorg, ook als het gaat om financiële middelen. We hebben te maken met heftige problematiek en ouders lopen vast in hun zoektocht naar de juiste hulp voor hun kind. De druk op onze agenda’s is enorm, waardoor je niet altijd kunt doen wat je zou willen doen. Als jongeren beschadigd hun volwassenheid ingaan, raakt me dat. 

Het stigma om openlijk over ggz-problematiek te praten blijft. TV-programma’s als ‘Het Is Hier Autistisch’ en ‘Geef Mij Nu Je Angst’ en bijvoorbeeld de estafetteloop ‘Socialrun’ maken wel dat er een verschuiving gaande is. 

Kracht voelen

Vanaf het begin van mijn loopbaan heb ik aandacht voor rehabilitatiegericht werken, zoals de herstelvisie van GGZ Oost Brabant voorstaat. Want wie zijn wij als hulpverleners dat wij bedenken wat goed is voor een cliënt? Waarom kan een opgenomen jongere niet zijn havo-diploma halen? Mensen zijn meer dan hun ziekte. Als je samen kijkt wat iemand nodig heeft, dan voelt hij zijn kracht.

In mijn ogen is de herstelvisie óók belangrijk voor hulpverleners. Je moet goed voor jezelf zorgen! Dat vertel ik mijn supervisanten: leef voor wat je je cliënten leert. 

Ga naar boven

Achtergrond-grijsblauw