Onze recepties zijn de visitekaartjes van GGZ Oost Brabant, zo ook die van Huize Padua. Daar worden bezoekers, collega's en mensen die op het landgoed wonen elke dag ontvangen door Ingrid of een van haar collega’s. Een paar keer per week krijgen ze versterking van Tjitske en Daphne. Zij doen als werkpostcollega’s in een vertrouwde omgeving werkervaring op. In hun rol als gastvrouw zijn ze helemaal op hun plek. 

Mentaal vooruit

Bij GGZ Oost Brabant kijken we breed naar zorg: we doen het samen en gaan voor behandeling, herstel én veerkracht. In het dagelijks leven en in de samenleving. Voor een betekenisvolle dag, een zinvolle week en een hoopvol jaar. De werkposten helpen bewoners van Huize Padua hierbij, met de mogelijkheid om werk te doen dat past bij hun interesses en talenten. Zo doen ze ervaring op, maken ze deel uit van een team en verdienen ze een eigen salaris. Het ‘gewoon mee kunnen doen’ draagt bij aan persoonlijke ontwikkeling en mentale groei. Dat is voor ieder mens belangrijk.

Naast dierenverzorging, horeca en groenonderhoud is de receptie een van de werkplekken. “Je hebt hier veel sociaal contact, wijst mensen de weg of biedt een luisterend oor”, vertelt receptioniste Ingrid. Dat sprak Tjitske aan toen er begin dit jaar een werkpostvacature kwam. “Ik heb even getwijfeld of ik er wel klaar voor was, maar dacht ‘ik kan het altijd proberen en zien waar het schip strandt’.” Bijna een jaar later blijkt dat een goede keus. “Ik wil helemaal niet meer dat dit schip strandt, het is echt fijn hier”, zegt ze tevreden.

Ritme in de week

Voor Tjitske is het werk op maandag en donderdag onderdeel van haar vaste weekritme. Op beide dagen komt ze een uur werken bij de receptie. “Ik weet welke taken ik kan doen. Bijvoorbeeld de folders aanvullen in de hal, kaartjes stempelen, koffie halen en mensen de weg wijzen.” Daphne vult aan: “Ik ben vaak bezig met tafels afpoetsen, stoelen aanschuiven en mensen drinken aanbieden. De beweging die daarbij hoort is goed voor me en een praatje maken vind ik leuk.”

Het werk is elke week anders. “Ik bespreek samen met mijn collega’s wat nodig is”, zegt Ingrid. “En soms komen er vragen tussendoor.” “Onlangs was er iemand die hier voor het eerst kwam”, herinnert Tjitske zich. “Die vroeg me hoe het met de buslijnen werkt. Daarmee kon ik hem helpen en dat voelde echt fijn.”

De afwisseling spreekt alle drie aan. “Het is constant schakelen bij de receptie en nooit saai”, aldus Ingrid. “Ik ga altijd met veel plezier naar mijn werk. Uiteindelijk doen we het allemaal voor onze cliënten en daarom vind ik de werkpost heel fijn: ik zie hoe onze samenwerking impact heeft op Tjitske en Daphne. Hoe ze allebei op hun eigen manier groeien.”

Groei en betekenis

Ingrid geeft een mooi voorbeeld van hoe Tjitske zich heeft ontwikkeld. “Je bent hier nu een paar maanden en in het begin vond je het best spannend om aan te geven als iets niet goed liep. Maar dat ben je gewoon gaan oefenen. Nu ben ik elke keer zo trots als je iets meldt.” Tjitske knikt. “Ik heb veel geleerd hier, ik zie mijn eigen ontwikkeling en talent. En ik heb gemerkt: sommige dingen zijn spannend, maar als ik die aangeef dan hebben we het erover en wordt het daarna beter.”

Daphne krijgt een grote glimlach op haar gezicht bij de vraag wat ze het leukste vindt aan haar werk. “Iedereen is hier zo aardig. Ik voel me van betekenis omdat mensen blij met me zijn. Het gevoel om ergens bij te horen, dat helpt me beter in mijn vel te zitten.”

“Soms is het werk ook zwaar”, vertelt Tjitske. “Door de prikkels, en omdat je mensen vrolijk te woord wil staan, ook al ben je dat zelf even niet.” Toch merkt ze dat het haar op zulke momenten ook iets brengt. “Ik denk dat ieder mens een rugzak heeft, maar die van mij wat voller zit. Daardoor is werken soms een uitdaging. Als ik merk dat het me dan uiteindelijk toch lukt, voelt dat fijn.”

Iets betekenen voor een ander

Zelf impact maken vindt Tjitske op haar beurt ook fijn. “Er was laatst een mevrouw op bezoek die de koffiecorner nog niet had gezien. Haar dochtertje wilde graag chocolademelk. Ik haalde koffie, maar de chocolademelk zag ik niet in de automaat en daar baalde ik van. Ik wilde haar zo graag helpen. Uiteindelijk heb ik een glas water gebracht.”

Gastvrijheid is Tjitske duidelijk op het lijf geschreven. “Wat ik deed was waarschijnlijk maar iets kleins vergeleken met de afspraak waarvoor die mevrouw kwam.” Ingrid glimlacht. “Misschien was het voor jou iets kleins, maar voor een ander kan de aandacht die jij geeft een groot verschil maken. Mooi toch, hoe we sámen iets betekenen.”

Goede zorg maken we samen. Niet alleen in de behandelkamer, maar op allerlei plekken binnen GGZ Oost Brabant. Met de Podiumverhalen zetten we mensen in de spotlight die op hun eigen manier bijdragen aan goede zorg. Het verhaal van Ingrid, Tjitske en Daphne is deel 1 van een serie.